అంతర్మథనం

(Tribute to PV Narasimha Rao on his birth centenary)

డిసెంబర్ 2004
ఇంక నా జీవితం ముగుస్తోంది. వచ్చిపోయే వారిని గుర్తుపట్టడం కష్టం గా వుంది. పెరిగిపోయిన కోర్టు కేసుల్ని ఎదుర్కోవడానికి అప్పోయింట్ చేసిన మా ప్లీడర్ గారు ధరించిన నల్లని కోటు లో నలుపు మాదిరి ఒక కారు చీకటి ఎప్పుడూ కమ్మేస్తోంది నా ఆలోచనల్ని. కేసులు అంటే గుర్తుకి వచ్చింది. ఇంకా ఎన్ని కేసులు మిగిలాయి? అవి నేను గెల్చానా? ఓడిపోయానా? గుర్తుకి రావట్లేదు.  ఆలోచనలు పరిపరివిధాల పోతున్నాయి. అసలు ఏది ఆరంభం? ఏది అంతం!
ఎక్కడ మొదలైంది ఈ ప్రయాణం? ఎన్ని మజిలీలు? త్రిపురీ సభ లో పండిట్ నెహ్రు గారి ప్రసంగం విని నైజం ప్రభుత్వం పై కదం తొక్కింది నేనే నా? అది త్రిపురీ సభా? హరిపూరీ సభా? గుర్తుకి రావట్లేదు. హై కమాండ్ ఉద్దేశాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకోలేక, భూ సంస్కరణలు ప్రవేశపెట్టి, పదవి కోల్పోతే, ఆహా, ఒక ముళ్ళ కిరీటం తల మీంచి తీసినట్టు అయింది. అది 1971 ఆ ? 1973 ఆ ? గుర్తు లేదు....

భాషలు నేర్చుకునేకొద్దీ మౌనం లో వున్న మాధుర్యాన్ని, నియంతృత్వ పోకడలు కల్గిన నాయకుల తో మెలిగిన కొద్దీ consensus decision making లో వుండే అందాన్ని, inevitability ని సుకుమారంగా గ్రహించాను. నూతనోత్తేజం నిండింది 80 వ దశకపు భారతావని లో, నా సన్యాసానికి ఇంకా మార్గం సుగమమైంది. కానీ విధి విచిత్రం. నవ్వినా నాప చేనే పండింది. ఏమి తెలుసు నాకు ఆర్ధిక  వ్యవస్థ గురించి - ఆర్ధిక శాస్త్రాన్ని ఎప్పుడూ లెక్కకట్టలేదు. లెక్కకట్టాల్సిన అవసరం వచ్చింది. పది మంది సభ్యుల మద్దతు లేక ఎప్పుడు పడిపోతుందో తెలీని నా హయం లో సంస్కరణలు అసలు ఎలా జరిగాయి? అది ఒక అబ్భుతమా? అందున, నా పాత్ర నామమాత్రమేనా? రాజ్యంగ నిర్మాత డా.అంబెడ్కర్ గారు అభివర్ణించినట్టు, మన దేశం నిజం గా ఒక Indestructible Union యేనేమో.  తూర్పు వైపు చూడమని, అగ్రరాజ్యాల వాంఛలకు తలొగ్గకుండా, పొరిగింటి వారికి పాఠాలు చెప్తున్నప్పుడు ఎంతో హాయిగా అనిపించింది. ఢిల్లీ రాజా వీధుల లో పంజాబ్ కార్యకర్తలు 'పీవీ నరసింహ రావు కి జై' అని జై జైలు పలుకుతువుంటే, వేరెవరైనా పులకరించిపోయేవారే - కానీ అట్టి పొగడ్తలు, భౌతిక శుఖాలు నా లో అంతర్మథనాన్ని ఆపలేకపోయాయి.

అది 1996 ఆ ? 1998 ఆ ? గుర్తు లేదు - టికెట్టు కేటాయించలేదు నాకు. రోజులు మారాయి. మనుషులు వస్తారు, పోతారు,వ్యవస్థే శాశ్వతం! నమ్మిన వారు నట్టేట ముంచారు. ఇంకెంతకాలమో జీవితమనే ఈ వ్యధ . నా పాత్ర ముగిసింది. కానీ నా లో ఇంకా ఆ అంతర్మథనం ఆగలేదు!

అంతర్మథనం - Tribute to PV Narasimha Rao on his birth centenary (Telugu)

Maheeth Veluvali, 

Monday, 28th of June, 2021

16 Saladi Jamindar Street, Palakollu.

My twenty twenty

An year passed, and passed fast, a challenging and damning one, 

And it is time to take stock of my crushed dreams and betrayed hopes.

Like the wheels of Lord Jagannath's chariot, time marches on and on, 

and in it's great vortex, my emotions run dry without steam. 

 

With my condescending conscience, I fought new and bloody battles, 

and in an arena set for bloated egos, my bruised self respect stood unbowed.

When legends trembled and trolls laughed at my chances skittled, 

day in and day out, I showed up, and stood to face the Covid Dragon, unmoved.  

 

In Samalkot of the Winter's past, I got to speak at the blessed Lord's temple, 

And, new alliances forged and formed as new lessons were learnt from mistakes made. 

Few little crimes committed for many lofty elusive ideals, so elite and ample, 

matched those fleeting moments of pleasure that I always dreamt, but never had.

 

Battered by the banality of life, I sought refuge in solitude, 

caressed by the twilight of struggle, I was all at risk and not safe.

In books and dreams, I lived and died, I laughed and cried,

away from the scorched reality that offered no kiss of life. 

 

And twenty twenty, the year of vision that  turned rapidly into an unkept promise, 

made me rich and poor, cursed and blessed alike like the hero of The Thousand Hoods. 

What new joy and sorrow awaits me, what challenge turns me into a champion?

Well, towards 2021, I walk, a new sojourn with an old passion.  

Veluvali Maheeth, 

16 Saladi Jamindar Street, Palakollu, 

Thursday, 31st of December, 2020.  

 

My 2019

In the cold winter mornings, seeds of self doubt crept into my numbing mind,

a new year began – the last in the decade of an ever testing kind.

Great enthusiasm matched with even greater failures,

But life went on, unaware of the abyss that lurks and lures.

A self realized lust for travel intertwined with a curious quest;

I journeyed into the ancient realms of yore, at my humble and humorous best.

I was a part of a raging huge crowd, yet I prized my solitude.

Between beautiful dreams and harsh realities, I moved seamlessly with a weird attitude.

What changes now? Nothing but a new calendar and a fancy new year with a rhythmic zing,

New experiences - some good, some bad, - to be faced without a sting. 

But, all the lessons learnt would not be forgotten, as I bid adieu to the bygone year;

and start afresh - my flirty tryst with twenty twenty, old and wise but still so young and foolish - with a silent cheer!

A Fascination in Retrospection - A Wanderer's Year 2015

A Fascination in Retrospection - A Wanderer's Year 2015

(Retrospection-Prose)

For me, there's always a fascination in retrospection. 2015 is now a goner (going...going...goner).And how was this year for me as a wanderer, a traveler inwards and outwards?

Outwards...

In the season of severe winter, I roamed the arterial roads of Bengaluru, one day crossing through the city's ever bustling malls and streets, the other day as a humble visitor to Sultan Tipu's Palace. Namma Metro, Averkel Jatre, Bull Temple, Cubbon Park etc, ...My vocabulary kept growing along with the knowledge of this great city's geography !

When dusty heat waves swept through the length and breadth of my great country India, I was at home, embroiled in my own thoughts. Having a terrific family means that one is never unsure of his own abilities ! Then I saw the resilience of a city, Visakhapatnam in the aftermath of cyclone hudhud.

Rains brought the much needed succour and then the family trip. For the first time, I crossed the Vindhyas and Satpuras. Watching all the things go, standing at the door, in a moving train...- That's always truly nice. In Varanasi, I saw how culture and chaos co-existed happily. In Saranath, I saw how the symbolic mantras of 'Om Namah Shivaiah' and 'Om Mane Padma Hum' have complimented each other. I walked on places where great battles were fought but ultimately made way to peace, where the ritual of religion respected the logic of science and vice versa. I saw the might of the Ganges and the grace of the almighty. I saw the death of loyalty in the departure of Lucky !

But Inwards, It all remains the same. Status Quo Ante Bellam, in military parlance, one can say. A work in process..A tale in the making...

Yet, It is not just irony that at this moment, the home is where my heart is, and that's what I consider as my best place...with my family.

Happy New Year !

References (If any)

1. Place and Date -

@ - My PG Room, Somewhere in  Bengaluru (Karnataka)

On -30eth of December, 2015

2. Subject - (Retrospection Prose) - "A Fascination in Retrospection - A Wanderer's Year 2015"

-